‏اربعین حسینی، تجلیگاه بزرگ‌ترین قیام عمومی ملت‌ها برای نفی ذلت و احیای ارزش‌های الهی در مناسبات جهانی است. حضرت اباعبدالله الحسین (ع) با فدا کردن جان و خاندان خویش، پرچم عدالت‌خواهی را برافراشت و امروز حرکت اربعین، همان آرمان‌ها را در شریان‌های جامعه جاری می‌سازد. یادداشت پیش‌رو بر اساس دیدگاه‌های حجت‌الاسلام دکتر محمد عابدی، قرآن‌پژوه و عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، به تحلیل ریشه‌های قرآنی شعار «هیهات منا الذلة»، نفی حاکمیت‌های شیطانی و نقش اربعین در بسترسازی برای عصر ظهور می‌پردازد. شما را به خواندن این یادداشت دعوت می‌کنیم.

اربعین؛ طنین بیداری و تذکر سودمند

اربعین حسینی فریاد نجات بشریت، پرچم مقاومت، ندای آزادی و یادآور شهادت و ذکر الهی است. این حرکت عظیم، بزرگ‌ترین قیام عمومی ملت‌ها برای یادآوری این حقیقت است که در مناسبات جهانی، حاکمیتی و اجتماعی، ذلت را نمی‌پذیریم.

انسان آزاده هرگز حاضر نیست خود یا دین، ارزش‌ها و قوانین الهی‌اش را فدا کند. اربعین این پیام را مخابره می‌کند که مرگ باعزت، بر زندگی در سایه ذلت ترجیح دارد. این یادآوری، مصداق همان تذکر سودمندی است که قرآن کریم می‌فرماید: «فَذَکِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّکْرَی/ سَیَذَّکَّرُ مَن یَخْشَی»(پس تذکر ده اگر تذکر سودمند باشد؛ آن کس که از خدا می‌ترسد، زود پند خواهد گرفت. - سوره اعلی، آیات ۹ و ۱۰) وقتی جامعه بیدار شود و به یاد آورد که حسین بن علی(ع) برای سربلندی ارزش‌های الهی، سر مبارک خود و پیکر پاک خاندانش را فدا کرد، نور خدا در دل‌ها زنده می‌شود.

‏حاکمیت قوانین الهی؛ مرز میان عزت و ذلت

پیام اربعین این است که در تمامی مناسبات اجتماعی، سیاسی و بین‌المللی، تنها حکم و قانون الهی باید حاکم باشد. حکم خدا باید بر تارک خانه‌ها، وزارتخانه‌ها و مجلس‌های قانون‌گذاری بدرخشد. عزت واقعی زمانی محقق می‌شود که اقتصاد، سیاست، فرهنگ و تجارت از سیطره روابط شیطانی، فاسد و آلوده پاک شود. امام حسین(ع) با فریاد تاریخی «هَیْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ» به ما آموخت که نباید در سایه ظلم و ساختارهای فاسد زندگی کنیم. عزت در سایه اطاعت از خداست و ذلت، نتیجه دوری از قوانین الهی است.

‏عدالت‌خواهی؛ هدف اصلی قیام و پیوند آن با اربعین

خداوند متعال هدف از بعثت پیامبران را برپایی عدالت در جامعه قرار داده است، چنان‌که در قرآن می‌فرماید: وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَیْنَکُمُ (و مامور شده‌ام که در میان شما به عدالت رفتار کنم. - سوره شوری، آیه ۱۵) جامعه‌ای که در آن عدالت برپا باشد، صاحب عزت و کرامت است؛ اما جامعه مبتنی بر ظلم، حاصلی جز ذلت ندارد. اگر قرار باشد ظلم بر زمین حکومت کند، زندگی ارزش خود را از دست می‌دهد. همان‌طور که در زبان حال سیدالشهدا(ع) آمده است: «إنْ کانَ دِینُ مُحَمَّدٍ لَمْ یَسْتَقِمْ إِلاَّ بِقَتْلِی فَیَا سُیُوفُ خُذِینِی» (اگر دین محمد جز با کشته شدن من پابرجا نمی‌ماند، ای شمشیرها مرا در بر گیرید)

علم‌ها و پرچم‌های مقاومت در اربعین برافراشته می‌شوند تا صراط مستقیم و مسیر درست آینده را به بشریت نشان دهند. راز بزرگ اربعین در همین پیوند عمیق با اهداف قیام کربلا نهفته است: تداوم عدالت‌خواهی و حاکمیت قوانین الهی.

‏خدمت‌رسانی در اربعین؛ نماد ایثار و بسترسازی برای ظهور

تمام آنچه در مسیر اربعین اتفاق می‌افتد. از اهدای یک لیوان آب و شربت گرفته تا برپایی سایبان، محل نماز، استراحت و حتی تقدیم یک مهر کوچک؛ همه نماد و نشانه هستند. این رفتارهای خالصانه نشان می‌دهند که امت اسلامی برای احیای پرچم عدالت و برپایی حکومت الهی بر روی زمین، از داشته‌های خود می‌گذرد.

این پیام والای اربعین است که می‌تواند شهیدانی بزرگ در دامن خود پرورش دهد؛ شهیدانی که راه کربلا را تا قیام حضرت مهدی(عج) ادامه خواهند داد. اگر می‌خواهیم مسیر حسین بن علی(ع) زنده بماند و اربعین به وسیله‌ای برای حفظ اسلام و قرآن تبدیل شود، باید این پیام را به‌درستی دریافت کرده و در رسانه‌های خود به گوش جهانیان برسانیم. شعار «هیهات منا الذلة» باید در تمام ابعاد زندگی فردی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ما جاری باشد.

السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک.